Britse freelancers leggen werk neer
Britse freelancers brengen vandaag in ledigheid in een Londense kroeg door. Niet om zich te bedrinken, maar als protest tegen steeds verder dalende honoraria en uitgeklede (auteurs)rechten. ‘De lage betaling en slechte behandeling van freelancers leidt tot slechte journalistiek’, laat freelancer en initiatiefnemer Liz Hogdkinson via de mail weten. ‘Met deze Day of Inaction protesteren we tegen die ontwikkeling.’
Een stakingsdag dus eigenlijk, maar dat woord gebruikt Hogdkinson nadrukkelijk niet, want ‘staken’ is werknemersjargon en geen terminologie voor vrije schrijvers. Lastig zeker, om een flinke groep freelancers te bewegen tot inactiviteit? ‘Nou nee’, schrijft Hogdkinson, ‘het organiseerde zich eigenlijk vanzelf. Ik postte een protest op een freelancerswebsite met een roep om actie, en voor ik het wist verspreidde mijn oproep zich. Freelancers leggen hun werk niet makkelijk neer, ze pikken alles om maar geen opdrachtgevers kwijt te raken, maar nu sluiten veel mensen zich aan. We hebben er genoeg van.’
Hogdkinson legt uit dat de positie van freelancers in het Verenigd Koninkrijk is veranderd door de zwakkere positie van bonden en de opkomst van internet. Hogdkinson: ‘Vroeger werd er geen kopij geaccepteerd van journalisten die niet bij een journalistenbond waren aangesloten, en je kon je daar alleen bij aansluiten als je goed geschoold was. We onderhandelden collectief over tarieven, die op die manier redelijk hoog bleven. Maar de bonden hebben minder macht, en tegenwoordig kan iedereen die op internet publiceert zich journalist noemen. De tarieven zijn gekelderd en we kunnen steeds moeilijker een beroep doen op onze rechten.’ Ze voegt toe: ‘Het is natuurlijk niets nieuws dat het niet makkelijk is een goed bestaan op te bouwen als freelancer. Maar de arrogantie waarmee we tegenwoordig behandeld worden, die is wél nieuw.’
De freelancers kozen Witte Donderdag als protestdag, omdat dat, ook al vroeger, een vrije dag was voor journalisten omdat er op Goede Vrijdag geen krant uitkwam. Hogdkinson: ‘Ze zaten dan bij elkaar in een kroeg in Fleet Street, dus dat doen wij vandaag ook. We nemen de telefoon niet op, we beantwoorden geen mail, we werken niet. Of het protest een vervolg krijgt? Dat weten we nog niet. Eerst maar eens naar het café.’
