R. heeft getekend. Eerst wilde ze dat, op aanraden van haar man, eigenlijk niet doen, maar toen hij zich er iets meer in verdiepte en haar verzekerde dat het niet zo'n slecht contract was, ging ze overstag. Ook G. tekende. Ze is net als freelancer begonnen en om nu al haar grootste opdrachtgever van zich te vervreemden, dat leek haar geen goed idee. Ook C. zette zonder blikken of blozen haar handtekening. Achteraf heeft ze wel een beetje spijt want het is een slecht contract, maar dat kreeg ze pas door toen ze het, ná tekening, ging lezen. B. twijfelt nog. Sanoma is haar grootste inkomstenbron. Ze zou eens wat andere opdrachtgevers moeten zoeken, maar dat komt er steeds niet van.
Het wurg-contract dat najaar 2001 bij R., G., C., B. en ook bij mij, F., in de brievenbus viel, verplichtte freelancers kort gezegd hun auteursrechten bij Sanoma in te leveren. Vergoeding: een schijntje. Bij mij had het zijn weg naar de papierbak snel gevonden. In eerste instantie voornamelijk door de zin «Het is de bedoeling dat iedereen moet tekenen.» Bij 'moet' haak ik nu eenmaal af. Ook aanmaningen van Sanoma trokken mij niet over de streep. Ik had me inmiddels in de materie verdiept en wist dat het contract inging tegen alles waar ik als freelancer in geloof. Ik werd steeds bozer. En blijer, want via verschillende wegen hoorde ik dat er meer mensen waren zoals ik. Minstens vijftig procent zou niet getekend hebben! Dát was verzet!
Inmiddels is het verzet gebroken. Een handjevol principiëlen blijft weigeren, maar het merendeel heeft zich inmiddels gewonnen gegeven. Ik weet niet op wie ik nu het boost ben. Op Sanoma, dat zijn machtspositie in publiekstijdschriftenland zo grof misbruikt? Op een aantal hoofdredacteuren, die zeggen tégen het contract te zijn maar de directie braaf gehoorzamen en mij er als freelancer zonder pardon uitknikkeren? Op die tientallen freelancers die te schijterig en dom zijn voor hun rechten op te komen? Of toch ook op mezelf, omdat ik, zo lijkt het, vooral mezelf benadeel door niet te tekenen?
Twijfel? Een beetje. Soms. Even. Maar na de twijfel hervat ik vastberaden mijn zoektocht naar nieuwe opdrachtgevers. F. tekent NIET.
« Terug